چقدر سخته باور تموم شدن ۹۸. برای من نیمه اولش به کنکور و بلاتکلیفی هاش گذشت؛ و نیمه دومش به چالش های ریز و درشتی که بیامون سرازیر میشدن توی روزهام.من اعتقادی به نوروز و این داستانا ندارم. فقط وقتی می

یه نفس عمیق کشیدم و بسمالله گفتم که شروع کنم و پیامهای تبریک فورواردی رو جواب بدم :/ ولی دیدم بیشترشون برای خودم نوشته شدند، و حالم بهاری شد. ( مخصوصا این یکی که با خوندنش جوون شدم) و یکمم خجالت کشیدم که انقدر دیر بازشون کردم.+ فکر کنم امسال خلاف انتظارم داره خوب شروع میشه!

باورم نمیشه رحمت امینی هزار جریبی داره تو رسانه ملی دسپسیتو میخونه.#هر_روز_یک_گشایش

به نظرم خیلی هم بد نیست که هر کسی توی جزیره خودش باشه و فقط از پشت پنجره تلفن هامون لبخند بزنیم و برای همدیگه دست تکون بدیم. فقط کاش من توی جزیرهی خودم واقعا تنها بودم.

اگر دم صبح که پنجره رو باز کردم، بوی بوتههای بارونخوردهی یاس نمیزد توی صورتم، از کجا باید میفهمیدم بهار شده؟!

نذر کرده ام :یک روز که خوشحال تر بودمبیایم و بنویسم کهزندگی را باید با لذت خوردکه ضربه های روی سر را باید آرام بوسیدو بعد لبخند زدو دوباره با شوق راه افتادیک روزی که خوشحال تر بودممی آیم و می نویسمکه.

گاهی فکر میکنم به لحظه ی قسم خوردنم . به کلماتی که با گفتنشون برای باقی عمرم میرم زیر بار یه مسئولیت سنگین . من قراره قسم بخورم که جان انسان ها برام مهم تر از جان خودم باشه ؟ کدوم انسان ها ؟ همونا که جهل و بی اخلاقیشون حالمو به هم میزنه ؟ همونا که همیشه در حال فرار ازشون بودم ؟ من میتونم قسم بخورم ؟...

به دنیای واقعیت خوش اومدی سیمیا !خب همونطور که میبینی همه چیز چندین درجه خاکستری تر از اونیه که تو ذهن تو بود .now enjoy !

کاش اینجا بودیهمین کنار خودمو من یادم میرفتکه خسته ام ، خرابم ، ویرانم ...سیدعلی صالحی

ماه !

الان میفهمم چقدر تو زندگیم درگیر خواستن و دویدن دنبال چیزای کم ارزش و غیرضروری بودم . حتی وقتی به لیست چیزایی که میخواستم بخرم نگاه میکنم ، دلم میخواد اون صفحه رو بکنم بندازم دور . (یادم باشه یه چیزی

اگه در مورد موضوعی نظری نداری ، بهتره کماکان در موردش نظری نداشته باشی تا اینکه نظر اولین آدمی رو که درموردش میشنوی بپذیری :/

آقای پدر با حرکت دست و اشاره به سر تا ته طبقه ای که توش ساکنم : این چه وضعیه ؟پاسخ : وضع زندگی من :)

marriage story خوب بود واقعا . ولی چیزی که من میخوام ازش بنویسم ، موسیقی فیلمه . بعد از تموم شدن فیلم با هندزفری و چشم بسته بهش گوش میکردم و فکر میکردم به چیزی که دیدم ؛ و عالی بود .

مامانم توی دانشگاه یه دوست سال بالایی داشته که در زمینه کتاب و جزوه و نمونه سوال از ایشون تغذیه میکرده . خب الان پسر اوشون ورودی سال قبل دانشگاه ماست و داریم رفتار مامانامونو در این زمینه تقلید میکنیم و کلی میخندیم به تکرار تاریخ :)

خسته ام از اینکه همیشه منم که برای روابط انرژی میذارم و به سمتی که فکر میکنم بهتره ، هدایتشون میکنم . دیگه حوصله ندارم و هر رابطه ای رو که رها میکنم به عهده طرف مقابلم تا ببینم اگر من براش تلاش نمیکردم چی میشد ، سریعا گند میخوره توش !

هم کلاسی هم خوابگاهیم که هم اتاقی من نیست و حتی تو طبقه ماهم نیست ، پیام داده : آخر هفته ها که نیستی ، حس وقتی رو دارم که مامانم خونه نیست !

اعتقاد دارم هر اتفاقی که میافته ، باید می افتاده و خیلی هم "اتفاق" نیست . خیلی اتفاقا می افتن ولی من بهشون اعتنا نمیکنم و روال سابقو ادامه میدم . این بار دارم فکر میکنم که جدی بگیرمش یا باز فقط ایگنو

از ددلاین متنفرم :/ در واقع حالمو بد میکنه ؛ خیلی هم بد . ولی بدترش اینجاست که اگه نباشه خودم کارامو نمیکنم .

مامان !اگه یکم کمتر دوستت داشتم تو نمیتونستی انقدر بهم آسیب بزنیمن بهتر و بیشتر از هر کس دیگه ای بدی ها و ضعف هاتو میدونم ولی با همه اینا دوستت دارم ؛ کاری ک خودت نمیتونی بکنی ...تو نمیتونی کسی رو با